“Zonne-energie zal onze toekomst redden”

Voor Kevin Welch, Chief Strategy Officer van ENGIE Benelux, is het vijf voor twaalf als we onze planeet willen redden. En voor die redding is geen energietransitie maar een energierevolutie vereist. Een revolutie waarin zonne-energie een reddende sleutelrol zal spelen!

ENGIE Electrabel Kevin Welch jbcU pleit voor een energierevolutie om de planeet te redden, maar komt die revolutie niet te laat?

Kevin Welch: “Het is niet te laat, maar het is wel vijf voor twaalf… Feit is dat de grote energiegroepen voor het merendeel van oordeel waren dat het te riskant was om zich in hernieuwbare energie te storten. Zij namen een afwachtende houding aan, in tegenstelling tot kleinere spelers die de subsidies wegkaapten met de gedachte dat ze wel zouden zien wat er op hen afkwam. Het is pas wanneer ze inzagen dat de wereld veranderde en dat een stap terug onmogelijk was, dat de grote ‘utilities’ zich hebben aangepast. Sommigen al sneller dan anderen…”

Deze revolutie gaat gepaard met een drastische vermindering van de CO2-uitstoot.

K.W.: “Absoluut. Als wij de opwarming willen beperken tot 2°C, dan mogen wij met z’n allen in de toekomst niet meer dan 1.000 gigaton CO2 uitstoten. In het verleden was dat 1.900 gigaton. Wij moeten onze inspanningen dus toespitsen op een vermindering van de CO2-uitstoot.”

Voor welke oplossing pleit u?

K.W.: “Zonne-energie is de reddende technologie. Daar ben ik rotsvast van overtuigd. Gewoon omdat het de goedkoopste technologie is om zonder CO2-uitstoot te produceren.”

Kunt u dat illustreren met cijfers?

K.W.: “Vandaag bedraagt de gemiddelde productiekost per zonnepaneel 100-120 euro per megawattuur (MWh). Tegen 2030 zal dankzij de organische zonnetechnologie die in onze gebouwen geïntegreerd is deze kostprijs terugvallen naar 40 euro per MWh. Gevolg: zonne-energie zal overal toegepast worden en zal in concurrentie treden met de massaproductie van elektriciteit, waarvan de marktprijs vandaag 28 à 30 euro per MWh bedraagt, maar vooral met de 190 euro per MWh die wij als consumenten betalen voor onze stroom.”

Een belangrijk nadeel is toch het feit dat zonne-energie afhankelijk is van het klimaat…

K.W.: “Daar hebt u gelijk in. Vandaar dat opslag de oplossing zal bieden. Individueel of in huizenblokken. Momenteel kost de individuele opslag 350 à 400 euro per MWh, maar tegen 2030 zou dat tienmaal lager moeten zijn, oftewel zo’n 40 euro per MWh. De rekening voor de Belgische gezinnen zal dan gauw gemaakt zijn!

Bovendien zal de digitalisering alles in een stroomversnelling brengen. Ze bevordert de consumptie wanneer de panelen produceren en de opslag wanneer de bewoners van huis zijn. Digitale technologieën zullen de manier waarop wij omgaan met energie veranderen en het is daarvoor dat ENGIE Electrabel nieuwe diensten en producten ontwikkelt, zoals de boxx om maar een voorbeeld te noemen.”

Als mensen makkelijker energie zullen kunnen opslaan, vreest u dan niet dat ze zich op termijn zullen loskoppelen van het net?

K.W.: “Het elektriciteitsnet blijft de ruggengraat van het systeem. De tarifering zal anders zijn, naargelang van het verbruikte piekvermogen. Dat zal wellicht niet het geval zijn voor gasdistributienetten. Het getransporteerde volume voor de gezinnen zal dalen als gevolg van de verschuiving naar elektriciteit voor de verwarming van woningen, vooral dan passiefwoningen, en door de energie-efficiëntie die in bestaande gebouwen zal geïntroduceerd worden.”

Maar al die elektriciteit zal toch niet enkel en alleen door hernieuwbare oplossingen kunnen geproduceerd worden?

K.W : “Als we een voluntaristische visie aannemen op basis van onze huidige kennis en competenties, dan ligt 60 of 70% voor hernieuwbare capaciteit binnen handbereik: 25 of 30% zonne-energie, 30 of 40% windenergie – onze onshore en offshore productie zal verdicht worden – en een beetje biomassa. Als er een heuse trendbreuk komt, dan kan dat percentage zelfs hoger uitkomen.”

En waarop rekent u voor de resterende 30 of 40%?

K.W.: “Gascentrales. Dat is de beste aanvulling omdat ze flexibel zijn en reeds deels bestaan. We moeten alles wat mogelijk is recupereren. De gascentrales dus, maar ook de kerncentrales die voor alle duidelijkheid de goedkoopste en minst vervuilende technologie blijven in termen van CO2-uitstoot omdat ze eenvoudigweg niets uitstoten.”

Dat verhindert niet dat onze buurlanden, waaronder Duitsland, aandringen op hun sluiting…

K.W.: “Zij beweren dat onze centrales niet veilig zijn. Mocht dat het geval zijn, dan zouden wij ze niet exploiteren!

Ik vraag mij daarentegen af waarom Duitsland en Polen doorgaan met het produceren van elektriciteit op basis van bruinkool, wat per MWh driemaal meer CO2 uitstoot dan gascentrales, die dan weer wel stilliggen.”

Welke back-up is er voor hernieuwbare technologieën?

K.W.: “Zelfs in een voluntaristisch groen beleid is er een back-up nodig. De bestaande gascentrales kunnen nog dienst doen. We moeten een oplossing vinden die voor een verjongingskuur zorgt van het economische model dat de elektriciteitsprijs regelt opdat deze eenheden niet zouden worden ontmanteld.

Moet dat gepaard gaan met een subsidiëring van deze gascentrales, dat laat ik in het midden. Maar wat wel vaststaat, is dat het model van massaproductie van elektriciteit niet houdbaar en verouderd is. We botsen tegen de grenzen van het systeem, wat zou kunnen leiden tot een systeemcrisis zoals we die in de bankwereld hebben gekend. Met een aantal Europese spelers is het slecht gesteld. We moeten het systeem dringend heruitvinden.”

Wat beveelt u aan?

K.W.: “De burgermaatschappij moet dringend beseffen dat het laten draaien van de meest vervuilende centrales die driemaal meer CO2 uitstoten dan gascentrales, totaal onverantwoord is. Ik ben ervan overtuigd dat wat niet noodzakelijk door de regeringen zal worden gedaan, wel door de burgers in beweging kan worden gezet. Als het vanuit de basis komt, dan moeten de beleidsmakers wel volgen. Die hoop heb ik.”

It's only fair to share...Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedIn